அமீரகப்பதிவர்களின் இப்தார் நிகழ்ச்சி

அமீரகப்பதிவர்களின் இப்தார் நிகழ்ச்சி சென்ற ஆண்டைப்போல் சார்ஜா அண்ணாச்சி சத்திரத்தில் மிக சிறப்பாக இந்த ஆண்டும் நடைப்பெற்றது.

அமீரகத்தில் வெள்ளிக்கிழமை விடுமுறை நாள் என்பதால் வழக்கம்போல் அனைத்து பதிவர்களும் சிலரைத்தவிர கலந்துக் கொண்டார்கள்.

இப்தார் நிகழ்ச்சிக்கான உணவுத்துறையை கீழைராஸா ஏற்றுக் கொள்ள நான் விட்டுக் கொடுக்காமல் பிரியாணியை எனது காரில் ஏற்றிக் கொள்ள(எனது கைப்பட்ட பிரியாணி எப்படி என்பதை அமீரகப்பதிவர்கள் அறிவார்கள்)…சட்டிக்கு பாதுகாவலர்களாய் முகிலும் ஊமையனும் (ஹக்கீம்)உடன் வந்தார்கள்.

வெள்ளி மாலை 5.00 மணிக்கு துபாயிலிருந்து வாகனம் ஊர்வலமாய் பிரியானி, நோன்பு கஞ்சி, சமூசாவுடன் அண்ணாச்சி சத்திரத்தை அடைந்தது.

ஆவலுடன் காத்திருந்த அனைத்து பதிவர்களும் இப்தாருக்கு தயாரானார்கள்.

நோன்பின் மாண்பை அறிந்திருந்த அனைத்துப் பதிவர்களும் உணவுகள் பறிமாறப்பட்டு நோன்பு திறப்பதற்குரிய அந்த பாங்குடைய நேரம் வரையில் அமைதியாக அமர்ந்திருந்து கண்ணியம் செய்தனர்.

இப்தாருக்குப் பின்னர் மஹ்ரிப் தொழுகையை பதிவர் சுல்தான் இமாமாக இருந்து தொழவைத்தார்.தொழுகைக்குப் பின் பதிவர்கள் குழு கூடினார்கள்.

சென்ற மாதம் தாயகம் சென்று திரும்பிய அண்ணாச்சி மாநில அளவில் முதல் மதிப்பெண் பெற்ற யாஸ்மீன் படித்த நகராட்சி பள்ளிக்கூடத்திற்கு(திருநெல்வேலி) தலைமை ஆசிரியர் கேட்டுக் கொண்டதற்கிணங்க ஒரு கணினியை புதிதாக அமீரகப்பதிவர்களின் சார்பில் வழங்குவதற்கு ஏகமனதுடன் முடிவெடுக்கப்பட்டது.

இந்தக் கூட்டத்துடன் தனது பணி மாற்றத்தின் காரணமாக இனி சந்திக்க இயலாது என பிரியாவிடை பெற்ற பதிவர் அஹமது சுபைர்ருக்கு அனைவரும் வாழ்த்துக்களை வழங்கி இனி மெயிலில் சந்தித்துக் கொள்ளலாம் என விடை கொடுத்தார்கள்.

பதிவர் சுந்தரின் பொதுநல தொண்டை அங்கு நினைவுக்கூர்ந்து பாராட்டை அனைவரும் வழங்கினர்.

பெண் பதிவர்களில் ஜெஸிலாவைத் தவிர்த்து மற்ற யாரும் வரவில்லை என்றாலும் குசும்பன் கீழைராஸா செந்தில்நாதன் நவ்புல் இவர்களின் குடும்பமும் வந்ததினால் பதிவர் ஜெஸிலாவிற்கு ஆறுதலாக இருந்தது.
இந்த இப்தார் நிகழ்ச்சியில் மிக பரப்பரப்பாக இயங்கி கொண்டிருந்தார் ரியாஸ் அவருக்கு அமீரகப்பதிவர்களின் சார்பாக வாழ்த்துக்களை வழங்குகிறோம்.
இனி அடுத்த சந்திப்பு சுற்றுலாவாக இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப் படுகிறது.


பழம் நறுக்கும் முகில்

சமூசாவுடன் ஊமையன் ஹக்கீம்

நோன்பு கஞ்சியை கலக்கும் ரியாஸ்

இஸ்மத்பாய் உங்கள தட்டையபார்த்துக்க சொன்னா கேமராவ பாக்குறீங்க...இதான் சமயமுன்னு கீழைராஸா ஒரு தட்டைய ஆட்டைய போடுறாரு

ஆலோசனைக் கூட்டம் எந்த தட்டில் யார் அமர்வது

கோல்கேட் விளம்பரத்திற்கு என்னுடன் சென்ஷி

உணவுக்குமுன் உணர்வுடன் காத்திருக்கும் நோம்பாளிகள்

அண்ணாச்சி கேட்டா கொடுக்கனும் சுபைர்...இப்படி அடம்பிடிக்ககூடாது

இப்படியெல்லாம் லுக்கு விடப்படாது...ஒரு ஆளுக்கு ஒரு பிளேட்டுதான்...

கஞ்சிமேல சத்தியமா ஒரு தட்டுதான் வச்சிருக்கேன் சுபைர்...இதை உங்களுக்கு கொடுக்க முடியாது..

சீக்கிரமா சாப்பிடுங்க சுபைர் நம்ம தட்டைய பாக்குறார்...

குசும்பா உஷார்....சுபைர் தட்டு காலியாக இருக்கு..

எனக்கொரு உண்மை தெரிஞ்சாகனும்....என் தட்டுல உள்ள கறியை யார் எடுத்தது?

சின்னப்புள்ளயா இருக்கியேன்னு பாக்கிறேன் ஆமா... குசும்பன் தட்டுலேந்து நானா கறிய எடுத்தேன்...

கறிய எடுத்தது யாருங்க கண்டுபுடிச்சாச்சா அண்ணாச்சி

எலே முகிலு நீ கறிய எடுத்து துண்னுட்டு என்மேல வச்சிட்டியே...அதுக்கு தண்டனைதான் இந்த கொக்கு புடி...

குசும்பனுக்கு போட்டியா இந்த முயற்சி...

நீர்மை கொண்ட நீடுர் பதிவர் - சந்திப்பு

முஹம்மது அலி ஜின்னாஹ்


விடுமுறையை விழுங்கிவிட்டு மீண்டும் பணிக்கு திரும்பியாச்சு...முப்பது தினங்களில் கிடைத்த அனுபவங்கள் நிறையவே இருக்கு.
தென்மாநில சுற்றுலாவைப்பற்றி தொடர்எழுதவேண்டும் மனம்தொட்டதை மனதில் பட்டதை எழுதவேண்டும்.

நாட்குறிப்பில் எழுதிய காலத்தில் கூட நிகழ்வுகளை முழுமையாக எழுதமுடியாமல் எழுத்துக்கு வறுமை இருந்தது ஆனால் இன்று இணையதளத்தில் இலவசமாக கிடைத்திருக்கும் வலையில் ஒன்றுவிடாமல் அனைத்தையும் எழுதலாம் ஆனால் ஒரே ஒரு வித்தியாசம் நாட்குறிப்பில் எழுதிய சுதந்திரம் வலையில் இல்லை எழுதுபவர்களுக்கு பர்தா தேவைப்படுகிறது.

பேனா நண்பர்களாக அறிமுகமானவர்களை சந்திக்கும் போது எற்படக்கூடிய அலாதி இன்று பதிவர்களை சந்திக்கும்போது இல்லை என்று ஒரு பதிவர் சொன்னார். அவர் சந்தித்த பதிவர் அப்படி ஆனால் எனக்கு அது நேர்மாற்றம். பதிவராக இருந்தாலும் அதிபராக இருந்தாலும் விரல்களைப் போல்தான் மனிதர்கள்.

இந்த விடுமுறையில் ஒரே ஒரு பதிவரை மட்டும் நான் துபாய் புறப்படுவதற்கு முதல் நாள் எப்படியாவது சந்தித்துவிட வேண்டும் என்ற ஆவலில் நீடுரை நோக்கிச் சென்றேன்.(எனது பக்கத்து ஊர்)

எனது நண்பரின் மகளுக்கு அன்று நீடுரில் திருமணம் நிகழ்ச்சி அதில் கலந்துக் கொள்வதற்கு முன் 70 வயதைக் கடந்த முஹம்மது அலி ஜின்னாஹ் (நீடுர் சீசன்) என்ற பழுத்த ஞானப்பழத்தை சந்திக்க காலை 11 மணிக்கு அவர் இல்லம் வந்தேன்.

(தமிழக இஸ்லாமியர்கள் அறிந்த காலம்சென்ற சிந்தனைச் செல்வர் நீடுர் அட்வகேட் சையது அவர்களின் அன்புச் சகோதரர் தான் முஹம்மது அலி ஜின்னாஹ் அவர்கள்)

வழக்கம்போல் அழைப்பு மணி..

வெள்ளை நிற ஆடையில் வெண்மை சிரிப்புடன் நரைத்த முடி என்றாலும் நிமிர்ந்த இராணுவச் சிப்பாயைப்போல் பளிச்சிட்ட முஹம்மது அலி ஜின்னாஹ் என்னைக் கண்டு யார் என்று கேட்பார் என எதிர்பார்த்தேன் அவரோ அடையாளங்கண்டு வாங்கோ என்று உற்சாகத்துடன் சிரித்துக் கொண்டே வரவேற்றார்.

சிறிய வரவேற்பரையில் அமரப்போன என்னை உள்ளே வாங்க என பெரிய வரவேற்பறைக்கு அழைத்து அமரச்செய்து கூச்சப்படவேண்டாம் எனக்கூறிக் கொண்டே தனது அன்புநிறைந்த துணைவியாரிடம் என்னை ஞாபகமூட்டினார்.(ஏற்கனவே சொல்லி வைத்துள்ளார்)

என்னைக் கண்டதில் அவருக்கு அளப்பெரிய மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டிருப்பதை அவருடைய பரபரப்பில் காணமுடிந்தது.குடிப்பதற்கு டீ அல்லது காபி அல்லது சர்பத் எதுவேண்டுமோ சொல்லுங்க என்று உரிமையோடு கேட்டுக்கொண்டார் சர்பத் என்றதும் டீ அல்லது காபி வேண்டும் என்றாலும் கேளுங்க கூச்சப்படாதீங்க என்று கேட்டுக் கொண்டார்.

அவருடைய பேரக்குழந்தை துருதுருவென அங்கும் இங்கும் விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்.பொருட்களை எடுத்து உரியவர்களிடம் கொடுப்பதில் திறமைவாய்ந்தவராக காணப்பட்டார்.

உரையாடினோம் அவருடைய பேச்சில் இந்திய மூத்த தலைவர்களைப் பற்றிய செய்திகள் நிறைந்திருந்தது.இத்தனை வயசிலும் இவ்வளவு விசயங்களை ஞாபத்தில் வைத்திருப்பது எனக்கு ஆச்சரியத்தை தந்தது.பல நாடுகளுக்கு சென்றுவந்தவர்.ஆங்கில புலமை நிறைந்தவர்.

தனது படுக்கையறையில் வைத்து கணினியை செயல்படுத்திக் கொண்டிருப்பதை காணமுடிந்தது.கணினிக்கு முன் இருந்த நாற்காழியின் கைப்பிடியில் தலையணைகள் கட்டப்படிருந்ததை வைத்து அதிகமாக இணையதளத்தில் வலம்வருவதை கிரகிக்க முடிந்தது.

வயதாகிவிட்டால் பலர் தங்கள் வாழ்க்கை முடிந்தே விட்டது என்ற கவலையில் பல நோய்களோடு படுத்த படுக்கையில் இருக்கும் பலருக்கு எழுபது வயசிலும் சுறுசுறுப்புடனும் தன்னார்வத்துடன் இளைஞர்களுடன் சரிசமாக பழகிவரும் மதிப்பிற்குரிய முஹம்மது அலி ஜின்னாஹ் பெரியவர்களுக்கு முன்னுதாரணமானவர்.

எனது கட்டுரைகளைப்பற்றி கூறினார் நிறைய அறிவுரைகள் கூறுவார் என எதிர்பார்த்தேன் அவரோ என்னை பேசவைத்து இரசித்துக் கொண்டிருந்தார்.
தத்துவத்தின் மீது எனக்கிருக்கும் ஆர்வத்தைக் கூறினேன்.

எந்த தேவைகளுக்குமே அதிகமாக செல்லாதவர் தனதூரில் நடக்கும் எனது நண்பரின் மகளார் திருமணத்திற்கு அழைப்பு இருந்தும் செல்வதற்கு மனமின்றி இருந்தவர் என்வருகையால் நானும் வருகிறேன் என காரில் செல்ல கூப்பிட நான் இரு சக்கர வாகனத்தில் வந்துள்ளேன் எனக்கூறியதும் அதிலே போகலாம் என என்னுடன் வந்தார்.அவருடைய இந்த அனுசரனை எனக்குள் நெகிழ்ச்சியை உண்டாக்கியது.

நாளை துபாய் புறப்படுகிறேன் என்றதும் வருத்தப்பட்டார்.சில தினங்களுக்கு முன்னாடியே நாம் சந்தித்திருக்க வேண்டும் நிறைய நேரங்களை சிலவழித்திருக்க வேண்டும் என தனது ஆதாங்கத்தை வெளிப்படுத்தினார்.

எனக்கும் அதே ஆதாங்கம் தான் ஆனால் பத்து தினங்கள் தென்மாநில சுற்றுலாவில் கழிந்துவிட்டதினால் நாட்கள் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டுவிட்டது என விளக்கமளித்தேன்.

வயது வித்தியாசமின்றி தனது மகன் வயதையொத்த என்னிடம் அவர் வெளிப்படுத்திய பண்பை, அன்பை எண்ணும்போது ஒரு குருவைச் சந்தித்த திருப்தி ஏற்பட்டது.துபாய் சென்றதும் எனது பையனுடன் தொடர்புவைத்துக் கொள்ளுங்கள் என்று அன்பு வேண்டுகோள் வைத்தார்.எனது தந்தைக்கு சமமான முஹம்மது அலி ஜின்னாஹ் அவர்கள்.

இணையத்தில் முகப்புத்தகத்தில் வலம் வருவதும் வலைப்பூக்களை தொடங்கி பலரின் நல்ல பதிவுகளை அவர்களின் அனுமதிப்பெற்று தனது வலையில் மறுபதிவு செய்வதும் இவரின் வழமையாக இருக்கிறது. தன்னால் டைப் செய்யமுடியவில்லை என்னிடம் நிறைய கதைகள் இருக்கிறது டைப் செய்யமுடிந்தால் கதைகளை நிறைய பதிவுச் செய்வேன் என முஹம்மது அலி ஜின்னாஹ் அவர்கள் கூறினார்.

இந்த மூத்த பதிவரை சந்தித்ததில் மனம் மகிழ்ச்சியடைந்தது.இவரின் வயதிலும் சுறுசுறுப்புடன் வலம்வர வேண்டும் என்ற உரத்தை உள்ளத்தில் பதியவிட்டேன்.

எல்லாம் வல்ல இறைவன் நீண்ட ஆயுளையும் நோயற்ற வாழ்வையும் அவருக்கு என்றென்றும் வழங்க இறைஞ்சுகிறேன்.

என்னை சந்தித்த பாதிப்பு அவரின் இமெயில் வரிகளில் காணமுடிந்தது.

இது பதிவரை பார்த்துவிட்டு வந்த பிரிவு அல்ல
இரு உள்ளங்களுக்குள் எற்பட்ட உறவு.!

சந்திச்சாச்சு....அமீரகப்பதிவர்கள்

நீண்ட இடைவெளிக்கு பிறகு அமீரகப்பதிவர்கள் சந்திக்கலாம் என ஒரு மனதாக இமெயிலில் முடிவெடுத்தாலும் அதில் உள்குத்து, வெளிகுத்து என்று பல குத்துக்கள் இருந்தது.

அதென்ன இத்தனை குத்துன்னு கேட்கிறீங்களா விசயம் இருக்கு...

கராமா பூங்காவில் இரவு 8.00 மணிக்கு சந்திக்க நாள், நேரம் குறித்தாச்சு. நான் அங்கே செல்லும் போது 8.30 மணி.(நாம எப்போங்க சரியான நேரத்துக்கு போயிருக்கோம்)


பெரிய கூட்டம் இருக்கும்னு கற்பனையில போனே... ஆமாங்க சென்றமுறை குறும்படம் வெளியீட்டோம் இல்லீங்களா... அதை பார்த்துட்டு பலபேர் வலைப்பூ ஆரம்பிச்சதா அரச புரசல கேள்விப்பட்டேன்.அதனால் என்னுடைய எதிர்பார்ப்பு கொஞ்சம் ஏத்தமா இருந்தது.ஆனா அங்க பத்து பன்னிரெண்டு பேர்தான் இருந்தாங்க...

கீழைராஸா பேசிக்கிட்டு இருந்தாரு அவரைச்சுற்றி வட்டமா கொலகொலைக்கா மந்திரிக்கா நரியநரிய சுத்திவா மாதிரி உட்காந்திருந்தாங்க.

ஏற்கனவே பதிவர்களுடன் அறிமுகம் ஆகிவிட்டதினால குசலம் கொஞ்சம் ஜாஸ்தியா இருந்துச்சு.

சென்ஷி பக்கதுல உட்காரச்சொன்னாரு அவரு ஆசைக்கி அங்கேயே உட்காந்தேன்.

அண்ணாச்சிய காணும்மேன்னு கீழைராஸாவிடம் கேட்க அரைமணிநேரத்துல வந்துடுவாருன்னு கூறினார்.சொன்னா மாதிரியே 20 நிமிஷத்துல அண்ணாச்சியும் பெண்பதிவரான ஜெஸிலாவும் வந்தார்கள்.
பதிவர்கள் சங்கம் நாம எப்போது ஆரம்பிப்பது என்று சென்ஷி கேட்க அண்ணாச்சி முறைக்க இப்பவும் இது சங்கம்தான்டோய் தனியா என்னவேண்டிக்கிடக்கு என்றதும்
கீழைராஸா அமீரகத்துல இருக்குற எல்லா சங்கத்துலயேயும் தலைய கொடுத்துட்டு வாலைத் தேடிக்கிட்டிருக்கோம் இதுக்கு மேலயும் சங்கம் தேவையா?ன்னு முற்று புள்ளி வைத்தார்.

வந்தவர்கள்
1.அண்ணாச்சி
2.ஆஸாத்
3.கீழைராஸா
4.செந்தில்வேலன்
5.சுந்தர்
6.சென்ஷி
7.அகமது சுபைர்
8.முத்துக்குமரன்
9.கலையரசன்
10.நாஞ்சில் பிரதாப்
11.முதுவை முகில்
12.ரியாஸ்
13.சபிர்
14.நான்

நிறையப்பேரைக் காணுமேன்னு சுபைர்ரிடம் கேட்டேன்
நல்லா சிரித்துக் கொண்டு பேசியவர் சட்டென முகத்தை மாற்றிக் கொண்டார் காரணம் அப்போது விளங்கவில்லை.ஆனாலும் இந்த சந்திப்புல சுபைர் ரொம்ப சந்தோசமா இருந்தாரு.

அந்த சந்தோசத்துக்கு காரணம் (கடாவை பழிகொடுக்கபோறாங்க) அவருக்கு அடுத்தமாசம் கல்யாணம்.


சில பதிவர்கள் தாயகம் செல்வதனாலயும், பல தமிழ் அமைப்புகளில் விடுமுறை நாட்களில் விழாக்கள் நடத்துவதனாலயும், பதிவர் சந்திப்பு விடுமுறைநாளுக்கு விடுமுறை கொடுத்துவிட்டு இப்படி திடுதிப்புன்னு ஏற்பாடு செய்திருக்காங்கன்னு நெனச்சிங்கன்னா தப்பு தப்பு...
இது விருந்துக்காகவே கூடிய சந்திப்புன்னு நான் இங்க எழுதல...அதனாலதான் உள்குத்து வெளிகுத்துன்னு சொன்னேன்.


ஆமாங்க... சுபைரும் செந்தில்வேலனும் வந்தவர்களுக்கு மட்டும் ட்ரீட்டு வச்சாங்க.அதனால தான் என்னப் பார்த்து முறைச்சாரு.எல்லா பதிவரும் வந்து கலந்திருந்தா அனேகமா சுபைர் வந்திருக்க மாட்டாருன்னு குசும்பன் சொல்வது காதில் விழுகிறது.

சுபைரு ட்ரீட்டு கொடுத்தது தான் பழியாவதற்கு

செந்தில்வேலன் கொடுத்தது தான் பழியாகி பழிவாங்க வந்தவருக்கு (குழந்தை பிறந்ததற்காக) கொடுத்தாரு...


அண்ணாச்சி நல்ல உணவகமாக பார்த்து அழைச்சுட்டுப் போவதற்கு முன்னாடியே ஜெஸிலா கிளம்பிட்டாங்க சுபைருக்கு ரொம்ப சந்தோசம் ஒரு தல குறைஞ்சுடுச்சு.

கொஞ்ச தூரம் நடப்பாட்டியே அண்ணாச்சி அழைச்சுக்கிட்டு போனதின் இரகசியம் நல்லா சாப்பிடுவோம்னு மட்டுமல்ல தரமான உணவகத்தை தேர்தெடுப்பதற்கு என்று சாப்பிட்ட போது விளங்கிக்கிட்டோம்.
சுpக்கன் மட்டன் பிரியாணி சிக்கன் கபாப் சிக்கன்65 சிக்கன் டிக்கா இப்படி சிக்கு சிக்குன்னு பல ஐட்டங்கள்
(பதிவர் சந்திப்புக்கு வராத அமீரகப் பதிவர்களே வயிற்றெரிச்சல் படவேண்டாம். சுபைரு கல்யாண முடிச்சதும் இன்னொரு விருந்தும் கொடுப்பாரு)

எல்லாம் முடிஞ்சு வெளியில வந்தோம் ... ஒரு நிமிசம் என்று கூறி சுபைர் பாத்ரூம் போனாரு போய் ரொம்ப நேரமாச்சு ஆளைக் காணும்.

சுபைரிடம் ஏம்பா இவ்வளவு நேரம் என்று கேட்க
உடனே முகில் பாத்ரூமில் அழுதுவிட்டு வராரு...என்று கூறி புன்னகையுடன் எல்லோரும் விடைபெறுவதற்கு முன்

உதவிக்கரம் நீட்டியவருக்கு மருத்துவ உதவிக்காக அண்ணாச்சி பண்ட் கலெக்ட் செய்தார்.பலரும் பங்கெடுத்தோம்.

கடைசியா ஒருவார்த்தை கீழைராஸா சொன்னார்

இந்த நிகழ்ச்சிய யாரும் பதிவிடவேண்டாம்ன்னார்.அவரு சொன்னதை எல்லாரிடமும் சொல்லனுங்குறதுனால தான் இந்த பதிவு.


மொத்தத்துல கூட்டம் குறைவா இருந்ததுனால மொக்கையும் குறைவா இருந்துச்சு...வராத பதிவர்களை நினைத்து சுபைருக்கு சந்தோசம் எங்களுக்கு வருத்தம்.

அமீரகப்பதிவர்களின் "அண்ணாச்சி அழைக்கிறார்" குறும்படம் வெளியீட்டுவிழா

அமீரகப் பதிவர்களின் வரலாற்று சிறப்புமிக்க சுற்றுலா கடந்த நவம்பர் 6 ம்தேதி நடைப்பெற்றது. அந்த நிகழ்ச்சியை குறும்படமாக தயாரித்து நானும் ஒரு இயக்குனர்தான் என்று நிருபிக்கும் முகமாக கீழைராஸா தனது திறமைகளை இந்த குறும்படத்தில் காண்பித்துள்ளார்.

(பலஆயிரம் பதிவர்கள் ரகசியமாகப் பேசிக் கொண்டது என்னவென்றால் வேட்டைக்காரனுக்கு போட்டியாக அண்ணாச்சி அழைக்கிறார் திரையிடப்படுகிறது.
அதுவும் 18ம் தேதி என்று தேதி அறிவித்ததும் நடிகர் விஜய் கீழைராஸாவுக்கு தொலைப்பேசி செய்து உங்கத் தேதியை மாற்றி விடுங்கள் என்று கேட்டுக் கொண்டுள்ளார்.

அதற்கு இயக்குனர் கீழைராஸா நான் ஓருமுறை முடிவுப் பண்ணினா என் பேச்சைதவிர எவன் பேச்சையும் கேட்கமாட்டேன்னு சொன்னதும்…தல என் அடுத்தப்படத்துக்கு இதான் பஞ்ச் டயலாக் ன்னு சொல்லிபுட்டு கட் பண்ணிட்டார்ருன்னு வட்டாரத்திலிருந்து வந்த செய்தி)

18.12.2009 வெள்ளிக்கிழமை தொழுகைக்குப் பின் சார்ஜாவில் ஆசிப்மீரான் இல்லத்தில் எப்பொழுதும் போல் எனது கை வரிசையான பிரியாணி சட்டி திறக்கப்பட்டு ஆனந்தமாக அள்ளி அள்ளி வைத்த பிரியாணியும் கறியையும் உண்ட அமீரகப்பதிவர்கள் கொஞ்சம் கூட தளராமல் ஆர்வத்துடன் திரைப்படத்தைக் காண அமர்ந்திருந்தார்கள்.

இந்த விழாவிற்கு முக்கிய சிறப்பு விருந்தினராக இலங்கையிலிருந்து காவியத்திலகம், புலவர் டாக்டர் ஜின்னா ஷரிபுத்தீன் அவர்கள் வருகைத் தந்து சிறப்பித்தார்கள்.

பெண் பதிவர்களான பட்டிமன்ற குயின் ஜெசிலாவும், அபுதாயிலிருந்து உஸேனம்மா மற்றும் அவர்கள் குடும்பத்தினரும், அன்புடன் மலிக்காவும் வருகைத்தந்திருந்தார்கள்.

புதிதாக இம்முறை பதிவர் அபுஅப்ஸர், சமீர் -ஜீவன் பென்னியும் வந்து கலந்துக் கொண்டனர்.அவர்களுடன் ஜியாவுதீன் கலந்துக் கொண்டார்.
சரியாக மதியம் 2.30 மணிக்கு அமீரகப் பதிவர்களின் “அண்ணாச்சி அழைக்கிறார்” குறும்படத்தை புரஜெக்டர் மூலம் ஒளிப்பரப்பட்டது.



காட்சியின் துவக்கத்தில் நடிகர் கமல்ஹாசன் பாரதியின் குரலாய் மாற பாரதி பதிவர்களை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
சூப்பர் ஸ்டாரின் டைட்டிலோடு அமீரகப்பதிவர்களின் வரலாற்று சிறப்புமிக்க குறும்படம் ஆரம்பமானது.

மொக்கை தர்பாரும், பதிவர்களின் பாட்டுக்கு பாட்டு
நிகழ்வும், கிரிக்கெட் நிகழ்ச்சியும் அவைகளுக்கு கொடுக்கப்பட்டிருந்த பின்னனி பாடல்களும் மிக அருமை.
பிரியாணி சட்டியை தூக்கிக் கொண்டு செல்லும் பதிவர்களை “எங்கே செல்லும் இந்த பாதை” என்ற பாடலை பின்னனியாகப் போட்டு பிரியாணியை மயானமாக்கிய திறமை பெருமை இயக்குனர் கீழைராஸாவுக்கே உரித்தானப் பாணி.

பதிவர்களின் காட்சிகளுக்கிடையே வைகைப்புயல் வடிவேலின் காமடியும் கலக்கலாக இருந்தது.

ஆஸாத் இயக்குனர் கீழைராஸாவிடம் பிரியாணியைப் பற்றி கேட்கப்பட்ட கேள்வி?

நான்கு மணிநேரமாகியும் பிரியானியின் சூடு ஆரவில்லை அது எப்படி என்று ஆஸாத் கேட்க
"அதுவா! இந்த பதிவர்கள் சந்திப்பில் கலந்துக் கொள்ள முடியாதவர்களும், உலகப்பதிவர்களின் ஒட்டுமொத்த வயிற்றெரிச்சலின் உஸ்னத்தினால் தான் பிரியாணி இன்னும் சூடாகவே இருக்கிறது; என்று இயக்குனர் கொடுத்தப் பதில் அனைவரும் ரசித்து சிரித்தக் காட்சிகள்.

அண்ணாச்சியின் பேட்டி நகைச்சுவைமிக்கதாய் இருந்தது.

இந்தப் படத்துல நான் ஹீரோவா காமடியனான்னு இயக்குனரிடம்தான் கேட்கனும்.
இந்தக் குறும்பட வெளியிட்டுவிழாவை சிறப்பாக செய்த குழுவினர்கள் அனைவருக்கும் மிக்க நன்றி...

கீழைராஸா…இவர் பதிவர் மட்டுமல்ல இவருடன் இயக்குனரும், பாடகரும், இசையமைப்பாளரும், ஒளி,ஒலியமைப்பாளரும், எடிட்டரும், இன்னும் பன்முகத்தார்கள் பதுங்கி இருக்கிறார்கள் என்பதை இந்த குறும்படம் நிருபித்துள்ளது.

படத்தைப் பார்த்து முடித்ததும் பதிவர்கள் அனைவரும் கீழைராஸாவை சூழ்ந்து கைக்குலுக்கி வாழ்த்து தெரிவித்தார்கள். அவர்களுடன் நானும் ஒருவன்.

(முன்னெச்சரிகையாக முதுகில் பஞ்சை கட்டிக் கொண்டு வந்த இயக்குனர் தப்பித்துவிட்டார்)

அண்ணாச்சியின் இல்லத்தில் நடந்த இந்த நிகழ்ச்சி மிக விமர்சையாக நடைப்பெற்றது.
அமீரகப்பதிவர்களில் பெரும்பாலோர் கலந்து ரசித்தனர்.

படத்தைக் காண கீழே கிளிக் செய்யுங்க
http://www.youtube.com/watch?v=3kSjIFIbv7w

http://www.youtube.com/watch?v=HnnU9Fo8MOU

http://www.youtube.com/watch?v=A5DzU9oyaPQ

http://www.youtube.com/watch?v=LNvzkEogdmc

அமீரகப்பதிவர்களின் அட்டகாச அரட்டைகள்....

நவம்பர் 6 -என் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத நாள் .(ஏன் என்ற பதிலை கடைசி வரியில பாருங்க)
அமீரகப்பதிவர்களின் அட்டகாச அரட்டைக்கு வெள்ளிக்கிழமை காலை 7.30க்கே
தயாரானேன்.
8மணிக்கெல்லாம் கீழைராஸாவின் சினுங்கல் ஆரம்பித்துவிட்டது.
…
ராஜாகமாலின் வருகைக்காக காத்திருந்து அழைத்துக் கொண்டு கீழைராஸாவின் வாகனத்தில் (கார்மேக) முகிலுடன் பிரியாணியை தூக்கிக் கொண்டு (இப்ப நாங்க தூக்கினோம் இத சாப்பிட்டதற்கு அப்புறம் எங்கள தூக்கப்போகுது) பேருந்து நின்றுக்கொண்டிருந்த இடத்திற்கு சென்றோம்.
மூக்குகண்ணாடியுடன் மூலையில் நின்றுக் கொண்டிருந்த நாஞ்சில் பிரதாப்பை நான் பேருந்து ஒட்டுனர் பாக்கிஸ்தானி என்று நினைத்துக் கொண்டேன்…பின்தான் தெரிந்தது உலகம் சுற்றும் வாலிபன் விருதை எனக்கு தந்த நாஞ்சில்பிராதாப் என்று…
கைகுலுக்கி உங்களை புகைப்படத்தில் பார்த்ததற்கும் நேரில் பார்பதற்கும் ரொம்ப வித்தியாசமிருக்கிறதே…என்று கூறிக் கொண்டேன்.அவரும் அப்படியே என்னைக்கண்டு கூறினார்.

முகில், ஹக்கீம், ஆசாத், நான்


ஆசாத்அண்ணன் சந்திரசேகர் ஹக்கீம் இவர்களும் வந்துவிடவே கைகளை கொடுத்து வாங்கிக்கொண்டு கிழக்கிற்கும் மேற்க்கிற்கும் அழைந்துக் கொண்டிருந்த எங்கள் டேராதளபதி கீழைராஸாவுடன் பேருந்து ஷார்ஜாவை நோக்கி புறப்பட்டது.

இதுவே இந்தியாவாக இருந்திருந்தால் பேருந்தில் பேனர் கட்டியிருக்கலாம் ஆனா அமீரகத்தில் அனுமதி வாங்கவேண்டும் என்றாலும் அந்தக் குறையும் இருக்கக் கூடாது என்ற ஆர்வத்தில் கீழைராஸா நான்கு போஸ்டர்களை பேருந்தினுல் அண்ணாச்சி அழைக்கிறார் என்ற வாசகத்துடன் ஒட்டி வைக்க பேருந்து ஷார்ஜா வந்து சேர்ந்தது.

காத்திருந்த ஆசிப்மீரான் (அண்ணாச்சி)கலையரசன் சுல்தான் பாய் கோபிநாத் கார்த்திக்கேயன் ஆதவன் சென்ஷி செந்தில்வேலன் லியோ இவர்கனைவரையும் அள்ளி திணித்திக் கொண்டு பேருந்து பெருமூச்சுடன் புறப்பட்டது…

நான் கல்லூரி செல்லாதவன் என்பதாலோ இந்த நிகழ்வு எனக்கு அமீரகப்பதிவர்கள் என்றக்கல்லூரியில் படிக்கும் மாணவர்கள் இணைந்து செல்லும் சுற்றுலாவாகவே எனக்கு காட்சியளித்தது.

இந்த பதிவர்களுக்கு மத்தியில் வயசு தடையில்லை மதங்கள் தடையில்லை அங்கு நட்பு ஒன்றே படிகளாய் இருந்தது.

இரண்டு மணிநேர பேருந்து பயணம் எனக்கு 20 நிமிடமாகவே தெரிந்தது. வாய்விட்டு சிரித்து அளவும் வயிறும் வலித்தது.

ஒவ்வொருவர்களும் ஒவ்வொருதுறைகளில் பணிபுரிந்தாலும் அவைகளை மறந்து ஒன்றாக இணைந்து 18 வயசு இளைஞர்களாக அந்த நிகழ்வுமாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.

இதற்கு முன் நடந்த பதிவர்களின் கூட்டத்தில் ஒருவருக்கொருவர் அறிமுகம் இருந்தாலும் அதில் நெருக்கம் தெரியவில்லை.இந்த சுற்றுலா நெருக்கத்தை கொடுத்து எல்லோருடைய மனதிலும் நட்பை ஆழமாக பதித்துவிட்டது.

சில பதிவர்கள் தாயகம் சென்றிருந்ததினாலும் சிலர் வேலையின் நிமித்தமாக கலந்துக்கொள்ள முடியாத சூழ்நிலையிலாலும் அவர்களை இந்த சுற்றுலா இழந்தாலும் அவர்களை நினைவுக் கூறும் முகமாக அண்ணாச்சியும் கீழைராஸாவும் அவ்வபோது அவர்களின் பெயர்களை உச்சரித்தார்கள்.

இந்த நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தையும் உடனுக்குடன் நேரடி ஒளிபரப்பை சென்ஷி அபாரமாக மடிகணினியில் தமிழ்மணத்திற்கு அனுப்பிக் கொண்டிருந்தார்.

வெள்ளிக்கிழமை ஜூம்மாத் தொழுகையை தொழுதுவிட்டு கோர்பக்கான் பீச்சில் பிரியாணியை இறக்கினோம்…வழக்கம்போல் சட்டி என் கஸ்டடியில்தான்…

பிரியாணி சட்டியை தூக்கிவரும் சுல்தன் பாய் ராஜாகமால்


அட....பிரியாணிய கொடுங்கப்பா.....

பிரியாணிய வச்சாச்சில்ல....


உண்ட களைப்பு தொண்டனுக்கும் உண்டு என்பதுபோல் சிலர் சரிரத்தை சாய்த்தார்கள்.

வாழ்க்கையில் ஒருமுறையாவது கிரிக்கெட் மட்டையை பிடித்து விளையாடிவிடவேண்டும் என்று காத்துக் கொண்டிருந்த எனக்கு பெரிய வாய்ப்பு கிடைத்தது.
அண்ணாச்சி ஒரு அணியாகவும்
தளபதி கீழைராஸா ஒரு அணியாகவும் பிரிந்தார்கள்.

இவங்கள்ளாலம் ஆடி என்னத்த ஜெயிக்க போறங்கன்னு அண்ணாச்சி பார்க்கிறார்



நிக்கிற ஸ்டைல பார்தீங்களா...தளபதி கீழைராஸா



தளபதிக்கு எப்பவுமே சேனாதிபதியா நான் இருக்கனும் என்பதால் தளபதி அணியில் நான்.
மட்டையை பிடித்து ஆறு வீச்சத்தில் ஒரு ரன் எடுத்தேன் …பந்தை வீசி ஒருவரை ஆட்டம் இழக்கவைத்தேன். என்னை மாதிரியான வீரர்களை வைத்துக்கொண்டு அணி எப்படி ஜெயிக்கிறது…அதனாலயே எங்க அணி தோத்திடுச்சு என்றாலும்…அண்ணாச்சி அணியை ஜெயிக்க வச்சுட்டோம்.

தீவிரமான ஆட்டம்



ஜெயிச்ச டீமோடு சேர்திட்டோமில்ல....


எல்லோரையும் தனித்தனியே பேட்டிக் கண்டார் முகில். குறும்படம் வந்த பின்னாடிதான் தெரியும் பேட்டியா இல்ல பொட்டியான்னு…

எப்போதுமே அமைதியாக ஒதுங்கி இருக்கக்கூடிய எனது நண்பர் ராஜாகமால் இந்த பதிவர்களின் குழுமத்தில் இணைந்து கலகலப்பானார்.

படகுசவாரி இனிமையாக இருந்தது.அங்கு அனைவரும் சேர்ந்து பாடிய பாடல்களும்தான்.

கடல் குளியல்…அண்ணாச்சி குளிக்க வரவில்லை …யாரோ சொன்னார்கள் பெருநாளைக்குதான் அண்ணாச்சி குளிப்பாருன்னு…
முத்தெடுப்பதாக எண்ணி முகில் நத்தைகளை எடுத்தார்.
பதிவுல நன்றாக நீச்சலடிக்கும் சென்ஷி கடல்ல கரகாட்டம் ஆடுவாருன்னு எதிர்பார்த்தேன் அதை கலையரசன் செய்தார்…

அடுத்த குடும்பச்சுற்றுலாவிற்கு இந்த பீச்சை வாங்கிடலாமான்னு சுல்தான் பாயின் டிஸ்கஷன்


லியோவும் கோபியும் கும்மி அடித்தாரகள்;…சுல்தான் பாயிடம் சுறுசுறுப்பான நீச்சல். தளபதியைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம் அவர் தரையிலேயே நீச்சலடிக்கக் கூடியவர் அவர் உடம்பை பார்த்துவிட்டு யாரும் ஏமாந்து விடக் கூடாது.

குளியலை முடித்துக் கொண்டு புறப்பட்டோம்…பேருந்தில் அண்ணாச்சியின் இனிமையான குரலில் பாடல்கள்…சுல்தான்பாயின் காதல் ஒவியப்பாடல்…
தளபதி கீழைராஸாவின் இஸ்லாமிய கீதம்
கலை கோபி சென்ஷி செந்தில் லியோ ஆதவன் இவர்களின் குத்துப்பாடல்கள் .

பலமுறை கோர்பகான் சென்றுள்ளேன்…வரும்போது அனைவரும் தூங்கிவிடுவது வழக்கம்…ஆனால் பதிவர்களின் இன்பச்சுற்றுலாவில் புறப்பட்டபோது எப்படி உற்சாகமிருந்ததோ அதே உற்சாகத்துடன் திரும்பி வரும்போதும் இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.
பிரியாவிடை கொடுத்து ஷார்ஜா வாசிகளை இறக்கிவிட்டு துபாய் வாசிகள் தளபதி கீழைராஸா நாஞ்சில் ஆசாத் அண்ணன் ராஜாகமால் ஹக்கீம் சந்திரசேகர் முகில் நாங்கள் மீதிருந்த பிரியாணியை பங்குப்போட்டு…

எங்களை ஏற்றிய இடத்திற்கே கொண்டு வந்து விட்ட எங்கள் தளபதி கீழைராஸா அவர்களுக்கு நன்றி கூறி மறக்காமல் அண்ணாச்சியை நினைவுக் கூர்ந்து விடைப்பெற்றோம்…
அண்ணாச்சி குறிப்பிட்டதைப் போல இந்த சுற்றுல வரலாற்றில் இடம்பிடிக்கக்கூடியதே…

எனது ஆரம்ப வரியில் குறிப்பிட்ட இந்த நவம்பர் 6 எனது வாழ்க்கையில் மறக்கமுடியாத நாள் ஆனால் மறந்துவிட்டேன் அன்று எனது பிறந்தநாள்…அந்த நாளையே இந்த சுற்றுலா மறக்கவைத்திருக்கிறது என்றால் பதிவர்களின் சுற்றுலா எந்தளவு வெற்றி பெற்றிருக்கிறது என்பதை இதிலிருந்தே தெரிந்துக் கொள்ளலாம்…வராதவர்கள் அடுத்தமுறை மிஸ்பண்ணிடாதீங்க…

சந்தோசத்துடன் வீடுவந்தேன்…அங்கே ஒரே பனிமூட்டம்…!

சின்னவிருது நம்மைச் சிறைப்படுத்துகிறதா...?

உலகம் சுற்றும் வாலிபன் என்ற பெயரில் நோபல் விருது மாதிரி பதிவர் நாஞ்சில் பிரதாப் எனது சுற்றுலா பதிவுகளை படித்துவிட்டு விருது கொடுத்துள்ளார்.
அண்ணாருக்கு நன்றி.

(0)

சென்றுவந்த நாடுகளை பார்த்தஇடங்களை பதிவிடுவதால் பலருக்கு அல்லது சிலருக்கு பிரயோஞனமாக இருக்கலாம் . அப்படி சிலருக்கு அவசியமேற்பட்டு
சிலர் தொலைபேசியிலும் சிலர் மின்னஞ்சலிலும் பயணத்தின் சந்தேகங்களை கேட்டு தெளிவுபடுத்திக் கொண்டார்கள்.
பிறருக்கு பிரயோஞனம் என்றபோதிலும் சுற்றிவந்தவர்களுக்கு தங்களின் அனுபவங்களை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துக் கொள்வதில் அலாதி இருக்கிறது. இப்படி பகிர்வதற்காக வேண்டி சுற்றிய சில பத்திரிக்கையாளர்களின் பயணக்கட்டுரையை நான் படித்திருக்கிறேன் அதனுடைய தாக்கமாகவும் கூட இருக்கலாம்.
நான் இங்கு பதிவுப்போடுவதற்காக சுற்றியதில்லை இனி அப்படி சுற்றினாலும் தவறில்லை என்றே நினைக்கிறேன்.

(0)

எழுதிய பயணக்கட்டுரையில் பல ஆங்கில வார்த்தைகளை பிரயோகித்துள்ளேன். காலப்போக்கில் அதைதவிர்த்துக் கொள்ள முயற்சிக்கிறேன்.
ஒரு பதிவைபதிவிடும் போது பலரும் வந்து படிப்பார்கள் பின்னூட்டமிடுவார்கள் என்று நம்பி ஏமாறக்கூடாது என்ற அனுபவத்தை பதிவுலகம் எனக்கு கற்று தந்திருக்கிறது.
பலருடைய பதிவுக்கு சென்றாலும் செல்லக்கூடிய அனைத்து பதிவுகளையும் படித்துவிடுவதுமல்ல அதற்கு பின்னூட்டமிடுவதுமல்ல. படிக்கும் அந்த தருணத்தில் படிப்பவரின் மனோநிலை எழுதியவரின் எளிமையான விளங்கவைத்தல் சுவாரஸ்யம் நடை இதைப் பொருத்தே மற்றவரின் படித்தலும் பின்னூட்டமும் அமைகிறது.
சிலருடைய பதிவுகளை படிக்கும்போது விளங்குவதில்லை என்றால் அதற்கு வாசிப்பாளருக்கு பயிற்சி தேவைப்படுகிறது என்பதை வலையுலகத்தில் புரிந்துக் கொள்ளமுடிகிறது.

(0)

பலதரப்பட்ட விருதுகளை ஒருவருக்கொருவர் பதிவுலகில் பகிர்ந்துக் கொள்கிறார்கள். இந்த விருதுகளை யார் வழங்குகிறார்கள் என்று ஆரம்பத்தில் எனக்கு விளங்கவில்லை. பலருடைய பதிவுகளில் விருதுகளை பதித்து அதன் கீழ் கொடுத்தவரின் பெயர்களை குறிப்பிட்டுள்ளார்கள் அதைப்பார்த்த மாத்திரத்தில் புரிந்துக்கொள்ள முடிந்தது.
தமிழ்மணம், தமிழீஸ், தமிழ்10, திரட்டி போன்றவர்கள் நட்சத்திர பதிவர்களை தேர்வு செய்து உற்சாகப்படுத்துகிறார்கள் விருதும் கொடுக்கிறார்கள். இவைகளில் இடம் பெறுவதற்கு அளவுகோள் வைத்திருப்பார்கள். அதற்கு தகுதியானால் நாம் நட்சத்திரமாகலாம். அந்த அளவுகோல் என்ன என்பதை விவரித்தால் பலரும் அதற்கு தகுதியினை வளர்த்துக் கொள்வார்கள் .
நாம் நம்மைபட்டைத்தீட்டிக் கொள்வதற்கு உற்சாகங்களை வழங்கி பல உள்ளங்கள் நமக்கு உரமேற்றுகிறார்கள்.

(0)

கருத்துபறிமாற்றங்களில் குழாயடிச்சண்டைகள் நடப்பதையும் பார்க்கமுடிகிறது.
வலைப்பூ என்பது நம் வீட்டு தோட்டத்தைப்போல் . ஒவ்வொருவரும் அவர்களின் விருப்பத்திற்கு செடிகளை வளர்ப்பார்கள் அதில் விளையும் களைகளை சுட்டிக்காட்டலாம் தவறில்லை ஆனால் அந்த செடிகளை பிடுங்கி எறிய நினைப்பது தவறு.
பதிவுலகில் இதைத்தான் எழுதவேண்டுமென்கிற நிர்பந்தம் ஏதுமில்லை. நினைத்ததை படித்ததை அனுபவங்களை இப்படி எதையும் எழுதலாம் என்ற சுதந்திரம்தான் என்னைப்போன்ற பலஆயிரம் பதிவர்களை இணையதளம் சுமந்துக் கொண்டிருக்கிறது.

(0)

நீங்க என்னச்சொல்லவர்றீங்க என நீங்க கேட்பது எனக்கு புரிகிறது. சும்மா கிடந்த சங்கை ஊதிக்கெடுத்த ஆண்டிங்கிற மாதிரி நாஞ்சில் பிரதாப் தந்த விருது இதை எழுதவைத்துவிட்டது.
இப்படி சின்ன சின்ன விருதுகள் நம்மை மென்மேலும் எழுதத் தூண்டுகிறது .அது சிறையா.? அல்லது சுதந்திரமா.? என்று பட்டிமன்றம் நடத்துவதைவிட அது சந்தோசப்படுத்துகிறது என்பதால் பல பதிவர்களை நாம் சந்தோசப்படுத்தலாம்தானே…வாங்க சந்தோசப்படுத்துவோம்.!

தொடரை மணக்கவைத்த பதிவர்கள்

மனம் கவர்ந்த மலேசியா 20 தொடரை எழுதுவதற்கு ஊக்கம் தந்த பதிவர்களுக்கு மனம் நிறைந்த நன்றிகளை சமர்பிக்கின்றேன்.
முதல் தொடரை எழுதியவுடன் பஹ்ரையினிலிருந்து பாண்டியன் என்ற நண்பர் இமெயிலில் தொடர்புக் கொண்டு சிங்கை மலேசியா தூதரக துபாய் தொலைபேசி எண்களையும் தூதரகத்தில் சில சந்தேகங்களையும் என்மூலமாக கேட்டு விபரம் வாங்கிக் கொண்டார். அது எனக்கு திருப்தியைத் தந்தது.
இது எத்தனை தொடர் எழுதுவது என்ற குறிப்பு இல்லாமலேயே சுற்றுலாவில் பதிந்த நினைவுகளை உங்களுடன் பகிர்ந்துக் கொண்டேன்.

இந்த தொடரின் முதல் பின்னூட்டமிட்டவர் தாரிக் முஹம்மது இவர் தொடந்து பதிவை வாசித்து வந்துள்ளார் என்றே நினைக்கிறேன். இன்னொருமுறையும்
பின்னூட்டமிட்டவர்.

இந்த தொடருக்கு சிறுகதை எழுத்தாளர் திருச்சி சையது அவர்கள் ஒவ்வொரு
தொடரையும் படித்து விட்டு தொலைபேசி மூலமும் நேரடியாகவும் உற்சாகமளித்தார்.

கீழைராஸா - இதற்கொரு தூண்டுகோளாக இருந்தார் என்றே சொல்லவேண்டும்.

ராஜாகமால் - அவ்வபோது குறை நிறைகளை பகிர்ந்துக் கொள்வோம் .

அது ஒரு கனாக் காலம் - சுந்தர் ராமன் - தொடரை பின்தொடந்தவர்.

ச.செந்தில்வேலன் - உலகம் சுற்றும் வாலிபராக இருந்தாலும் என்னுடைய சுற்றையும் இரசித்தவர்.

நட்புடன் ஜமால் - நல்ல ரசனைக்காரர்… இரசித்துப் படிக்கக்கூடியவர். இவரின் பின்னூட்டம் உந்துதலை தந்தது.

வந்தியத்தேவன் - மூன்றுமுறை வாழ்த்துக்கூறியவர்.

டொன் லீ - இவரம் பயணக்கட்டுரை எழுதியவர் எனக்கும் ஊக்கமளித்தவர்.

வடுவ+ர் குமார் - வாழ்த்துச் சொன்னவர்.

எனது தந்தையின் சிங்கப்பூர் வாழ்க்கையை தொடரில் படித்துவிட்டு நெகிழ்ந்தவர்கள்.

கலையரசன்
புருகானி
சையதுஅலி மௌலானா

இன்னும் மேலே சொன்ன பதிவர்களும்.

பல புதிய பதிவர்களை இந்த தொடர் எனக்கு அறிமுகம் தந்தது.

இனியவன் என் உலகநாதன்
சென்ஷி
கல்ப் தமிழன்
சுப.நற்குணன்
ஆர்வி
அமுதா கிருஷ்ணா
துபாய் ராஜா
ஜோய்
மை பிரண்ட் -

இவங்க மலேசியா மாணவி… தங்கள் நாட்டைப்பற்றி எழுதியதற்கு நன்றி சொன்னவங்க.

தமிழினி
அ.நம்பி
நாஞ்சில் பிரதாப்
முத்தையன்
சுரேஷ் -

இவர் தொடரை புக்மார்க்கில் சேமித்து படித்துவருவதாகவும் அவருடைய மலேசியா பயணத்திற்கு இத் தொடர் உதவியாக இருப்பதாகவும் கூறியவர்.

ரிஸ்னா- இலங்கை இலக்கிய நண்பி தொடரை ரசித்து படித்தவர்.

ஆசிப்மீரான் (அண்ணாச்சி)
துபாய் பதிவர்களின் இப்தார் நிகழ்ச்சியின்போது அறிமுகத்தில் மனம்கவர்ந்த மலேசியா பதிவர் என்று அறிமுகப்படுத்தினார்.

இத்தனை பதிவர்களையும் பாலமாக இருந்து இணைத்த
தமிழ்மணம்-
தமிழிஷ் -
திரட்டி-
தமிழ 10 .

இவ்வளவு உள்ளங்களும் இணைந்து என் உள்ளத்தை உற்சாகப்படுத்தியது எனக்கு மிகுந்த சந்தோசத்தை அளிக்கிறது.

பதிவுலக அன்பர்கள் இதயத்தையே தந்தவர்கள்
உற்சாகத்தையா தரமாட்டார்கள்
-என்ற நம்பிக்கையில் இன்னொரு பயணக்கட்டுரையைத் தொடரலாமா…? என்ற கேள்வி என்னுல் எழுகிறது.
பாசமிக்க பதிவர்களின் பதிலை பொருத்தே பொறுத்திருக்கிறேன்………

உங்கள் அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றியினை அன்புடன் சமர்ப்பிக்கின்றேன்… நன்றி…நன்றி…நன்றி…!