36. "வலீதிப்னு உத்பாவும் வழிகெட்ட முஹைராவும் இழிவுற்ற காபிர்களாம் இறைநபியி னெதிரிகளாம்."
- விளக்கம்: வலீத்
இப்னு உத்பா மற்றும் நல்வழி தவறிய (வழிகெட்ட) முஹைரா ஆகிய இருவரும் இழிவான
குணங்களைக் கொண்ட இறைமறுப்பாளர்கள் (காஃபிர்கள்) ஆவர். இவர்கள் இறைத்தூதரான
நபிகள் நாயகத்தின் மிகக் கொடிய எதிரிகளாக விளங்கினார்கள்.
37. "சாந்திநபி நாயகந்தான் ஸஜதாவி லிருக்கையிலே பாந்தளென நஞ்சுகொட்டும் பகைவன் உக்பாவே."
- விளக்கம்: அமைதியின்
தூதரான சாந்திநபி (நபிகள் நாயகம்) அவர்கள் கஃபாவில் இறைவனை சஜ்தா செய்து
வணங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த நேரத்தில், பாந்தள்
(பாம்பு) போன்று நெஞ்சில் வஞ்சக நஞ்சைக் கொண்ட உக்பா (உக்பா
இப்னு அபீ முஐத்) என்ற கொடிய எதிரி ஒரு சதியை அரங்கேற்றத் துணிந்தான்.
38. "ஓடியோடிச் சென்றாங்கு ஒட்டை யறுத்தவிடம் தேடித்தேடி யிரைப்பையை தீவிரமா யெடுத்துவந்தான்."
- விளக்கம்: அபு
ஜஹ்ல் போன்ற மற்ற எதிரிகளின் தூண்டுதலால், உக்பா
வேகமாக ஓடிச் சென்றான். அங்கே ஒட்டகம் ஒன்று அறுக்கப்பட்ட (அறுத்து
பலியிடப்பட்ட) இடத்தைத் தேடிக் கண்டுபிடித்தான். அந்த ஒட்டகத்தின்
உடலிலிருந்து கழிவுகள் நிறைந்த இரைப்பையையும்
குடலையும் (ஒட்டகத்தின் கழிவுப் பகுதி) தீவிரமாகத்
தேடி எடுத்துக்கொண்டு நபிகளார் தொழும் இடத்திற்கு ஓடி வந்தான்.
வரலாற்றுப் பின்னணி (சுருக்கமாக):
மக்காவில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கஃபாவின் அருகில் சஜ்தாச் செய்து
தொழுதுகொண்டிருந்த போது, அபு ஜஹ்ல் அங்கிருந்தவர்களிடம் "உங்களில் யார் போய், இன்னாரது குலத்தார்
அறுத்துப்போட்ட ஒட்டகத்தின் குடலையும் கழிவுகளையும் எடுத்துவந்து முஹம்மது சஜ்தா
செய்யும்போது அவர் மீது போடுவது?"
என்று கேட்டான். அப்போது மிகக் கொடியவனான உக்பா இப்னு அபீ முஐத் என்பவன் எழுந்து சென்று, அந்த ஒட்டகக் கழிவுகளை
எடுத்துவந்து, நபிகளார் சஜ்தாவில் இருந்தபோது அவர்களின் தோள்களுக்கு இடையே போட்டான்.
நபிகளாரால் தலையை உயர்த்த முடியவில்லை. பின்னர் அவர்களின் மகள் பாத்திமா (ரலி)
அவர்கள் ஓடிவந்து, அதைக் கைகளால் அப்புறப்படுத்தினார்கள். இந்தத் துயரமான மற்றும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நிகழ்வையே இந்தப் பாடல் வரிகள் நயமாகவும்
உருக்கமாகவும் விவரிக்கின்றன.
- 39. "உக்பாவெனும் சாத்தான் உடனே யறுதிகொண்டான் தக்கசமயம்
பார்த்து தானேகுடர் கொணர்ந்தான்"
உக்பா (உக்பா பின் அபீ முஐத்) என்னும் சாத்தானிய குணம் கொண்ட
காஃபிர், நபியவர்களைத் துன்புறுத்த உடனே ஒரு முடிவுக்கு வந்தான். அவன் அதற்கேற்ற தகுந்த
நேரத்தைப் பார்த்துக் கொண்டு, ஒட்டகத்தின் குடலை (கழிவுகளை) எடுத்துக் கொண்டு வந்தான்.
-------------------------------------------------------------------------------
- 40. "துாயநபி நாயகத்தின் துாய்மைத் திருமுதுகில் தோயவே போட்டானே துணிவாயக் காபிருதான்"
தூய்மையான குணமும் நற்பண்புகளும் கொண்ட நபிகள் நாயகம்
அவர்களின் தூய்மையான திருமுதுகின் மேல், அந்த இரக்கமற்ற காஃபிர் துணிச்சலோடு அந்த ஒட்டகக்
குடலையும் அதன் அசுத்தங்களையும் அள்ளிப் போட்டான்.
---------------------------------------------------------------------------------
- 41."சத்தியத் துாதரவர் ஸஜதாவி லிருக்கையிலே புத்திகெட்ட
உக்பா போட்டான முதுகினிலே"
சத்தியத்தின் தூதரான
நபிகள் நாயகம் அவர்கள் கஅபா ஆலயத்தின் அருகே இறைவனை வணங்கி ஸஜதாவில் (நெற்றி தரையில் படும்படி
குனிந்து வணங்கும் நிலை) இருக்கும்போது, அறிவற்ற உக்பா இந்த அசிங்கமான செயலை அவர்களின்
முதுகில் செய்தான்.
-----------------------------------------------------------------------------
- 42. "தலைதுாக்கி நிற்கவுமே தகையில்லா நாயகந்தான் களைத்தே
ஸஜதாவில் கணநேர மிருந்தார்கள்"
முதுகில் விழுந்த அந்த ஒட்டகக் குடலின் அதிகப்படியான
சுமையினாலும் அசுத்தத்தினாலும், நபியவர்களால் தங்களின் தலையை உயர்த்தி ஸஜதாவிலிருந்து எழ முடியாமல் போனது.
உடல் களைப்புற்று, அவர்கள் அப்படியே அந்த ஸஜதா நிலையிலேயே நீண்ட நேரம் இருக்க வேண்டியதாயிற்று.
வரலாற்றுப் பின்னணி (சம்பவம்):
மக்காவில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் இஸ்லாமியப் பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கிய
ஆரம்பக் காலத்தில், அங்கிருந்த குறைஷித் தலைவர்கள் அவர்களுக்குப் பல இன்னல்களைக் கொடுத்தனர்.
ஒருமுறை நபியவர்கள் கஅபாவிற்கு அருகில் தொழுதுகொண்டிருந்த போது, அங்கு அமர்ந்திருந்த அபூ
ஜஹ்ல் மற்றும் அவனது கூட்டாளிகள், "நேற்று அறுக்கப்பட்ட ஒட்டகத்தின் குடலையும் அசுத்தங்களையும் கொண்டு வந்து, முகமது ஸஜதா செய்யும்போது
அவர் மீது போடுவது யார்?" என்று சவால் விட்டனர்.
அப்போது உக்பா பின் அபீ முஐத் என்பவன் எழுந்து சென்று, அந்த ஒட்டகக் குடலை
எடுத்து வந்து, நபியவர்கள் ஸஜதாவில் இருக்கும்போது அவர்களின் தோள்களுக்கு இடையே போட்டான்.
அந்தப் பாரத்தினால் நபியவர்களால் எழ முடியாமல் ஸஜதாவிலேயே இருந்தார்கள். பின்னர்
இதைக் கேள்விப்பட்டு ஓடிவந்த நபியவர்களின் இளம் புதல்வி அன்னை பாத்திமா (ரலி) அவர்கள், அந்த அசுத்தத்தை
நபியவர்களின் முதுகில் இருந்து அகற்றி அவர்களை மீட்டார்கள். இந்த நெஞ்சை உருக்கும்
வரலாற்று நிகழ்வைத்தான் இந்த கவிதை வரிகள் விவரிக்கின்றன.
43. வினையறிந்த தம்மகளார் வேதனை கொண்டுடனே
கணைபோலு மோடிவந்து கனமான வக்குடரை.
நடந்த கொடுமையை (வினையை) அறிந்துகொண்ட அவருடைய அன்பு
மகள், மிகுந்த வேதனையோடு அம்பு போல (கணைபோலும்) வேகமாக ஓடிவந்தார். தன் தந்தையின்
மீது வைக்கப்பட்டிருந்த அந்தப் பாரமான, அசுத்தமான ஆட்டின் குடலை (வக்குடரை) அவசரமாக
அப்புறப்படுத்தி தூர எறிந்தார்.
தொடரும்.....
